Jaka dzielnica Tokio jest znana jako Dzielnica Czerwonych Latarni?

Planujesz wyjazd do Tokio i zastanawiasz się, gdzie znajduje się słynna Dzielnica Czerwonych Latarni? W tym tekście poznasz miejsce, które nigdy nie zasypia. Dowiesz się też, jak połączyć wizytę w Kabukicho z odkrywaniem innych twarzy Tokio.

Jaka dzielnica Tokio jest znana jako Dzielnica Czerwonych Latarni?

W Tokio miano Dzielnicy Czerwonych Latarni nosi przede wszystkim Kabukicho. To część okręgu Shinjuku-ku, położona kilka minut spacerem od jednej z największych stacji kolejowych na świecie, czyli Shinjuku Station. W ciągu dnia okolica wydaje się zwykłą, choć gęsto zabudowaną dzielnicą handlową, ale po zmroku neony zapalają się jeden po drugim i ulice całkowicie zmieniają charakter.

Kabukicho jest znane z lokali związanych z rozrywką dla dorosłych, barów, klubów nocnych, salonów karaoke oraz gęstej sieci małych knajpek. W ostatnich dekadach obszar przeszedł silną zmianę wizerunku. Obok biznesów erotycznych pojawiła się duża liczba zwykłych restauracji, sklepów, hoteli i popularnych barów, dlatego wiele osób traktuje Kabukicho jako klasyczną dzielnicę nocnej rozrywki, a nie tylko miejsce o wątpliwej reputacji.

Skąd wzięła się nazwa Kabukicho?

Nazwa Kabukicho pochodzi od planowanego w latach 40. XX wieku teatru kabuki, który miał stać się sercem powojennej dzielnicy kulturalnej. Projekt teatru powstawał od około 1940 roku, zakładano budowę dużej sceny, która przyciągałaby widzów z całego Tokio. Ostatecznie inwestycję porzucono, między innymi z powodów finansowych i zniszczeń wojennych, ale raz nadana nazwa pozostała, choć samego teatru nigdy tam nie zbudowano.

Ta historia dobrze pokazuje, jak często w Tokio nazwy dzielnic odwołują się do planów miejskich, które nigdy nie zostały zrealizowane. W Kabukicho teatr zastąpiły kina, bary, kluby hostess i późniejsze hotele miłości. Dzisiaj w wielu przewodnikach znajdziesz określenie „Kabukicho – Red Light District Tokio”, ale na miejscu zobaczysz dużo szerszą mieszankę funkcji, od automatów z grami po sieciowe restauracje z ramenem.

Co wyróżnia Kabukicho na tle innych dzielnic?

Kabukicho bywa porównywane do dawnych dzielnic rozrywki w innych częściach miasta, takich jak Asakusa, która w okresie Edo miała rozbudowaną dzielnicę czerwonych latarni i liczne teatry kabuki. Różnica polega na tym, że Asakusa dziś kojarzy się głównie ze świątynią Sensō-ji i tradycyjną zabudową, natomiast Kabukicho pozostało symbolem współczesnego nocnego życia – neonowego, głośnego i intensywnego.

W samej dzielnicy znajdziesz nie tylko popularne kluby nocne, bary tematyczne czy salony pachinko. Coraz więcej jest tu mainstreamowych atrakcji, jak charakterystyczna Głowa Godzilli na dachu jednego z hoteli czy nowoczesne kina, a także zatłoczona okolica Shinjuku Golden-Gai, gdzie w mikroskopijnych barach mieści się czasem zaledwie kilka osób. To powoduje, że Kabukicho przyciąga zarówno turystów, jak i mieszkańców Tokio szukających rozrywki po pracy.

Kabukicho jest oficjalnie częścią Shinjuku-ku, jednego z 23 specjalnych okręgów Tokio, którego gęstość zaludnienia sięga ponad 16 tys. osób na km².

Jak wygląda Kabukicho na co dzień?

Wieczorem główne ulice Kabukicho są wypełnione światłem reklam. W górę pną się szyldy klubów na wyższych piętrach, a na poziomie ulicy przeplatają się wejścia do barów, izakay, salonów gier i punktów usługowych. Warto zwrócić uwagę na to, że wiele lokali mieści się w jednym budynku, więc tablice informacyjne pokazują całe „menu” klubów od piwnicy po ostatnie piętro.

Za dnia życie dzielnicy trochę zwalnia, ale nadal widać dostawy, otwarte sklepy i restauracje przygotowujące się na wieczór. Turyści spacerują z aparatami, bo zwłaszcza szeroka brama prowadząca do Kabukicho stała się miejscem typowego zdjęcia z Tokio. W okolicy są także klasyczne hotele miłości, które wyróżniają się charakterystycznym wystrojem i cennikami liczonymi za kilka godzin.

Jak trafić do Kabukicho z innych miejsc w Tokio?

Większość podróżnych dociera do Kabukicho przez stację Shinjuku, która jest węzłem linii JR, metra i prywatnych kolei. Od wschodniego wyjścia pieszo dojdziesz do dzielnicy w kilka minut, mijając po drodze centra handlowe, małe restauracje i przejścia podziemne. Dla wielu osób naturalnym scenariuszem jest wieczorny spacer po Shinjuku po wizycie na darmowym tarasie widokowym w budynku rządowym.

Jeśli planujesz intensywne zwiedzanie Tokio, Kabukicho możesz połączyć tego samego dnia z innymi atrakcjami zachodniej części miasta. Jeden z typowych programów zwiedzania obejmuje taką trasę:

• spacer po parku Yoyogi i wizyta w świątyni Meiji Jingu,
• przejście ulicą Omotesando i lunch w jednej z lokalnych restauracji,
• popołudniowe wyjście na skrzyżowanie Shibuya Scramble Crossing i zdjęcie przy pomniku psa Hachiko,
• wieczorny przejazd do Shinjuku i spacer po Kabukicho oraz Shinjuku Golden-Gai.

Taka kombinacja pozwala w jeden dzień zobaczyć bardzo różne oblicza Tokio – od spokojnych świątyń, przez modowe ulice, po intensywną dzielnicę neonów.

Czy Kabukicho jest bezpieczne dla turystów?

Wiele osób kojarzy Dzielnicę Czerwonych Latarni z niebezpieczeństwem, ale rzeczywistość w Kabukicho jest bardziej złożona. Tokio uchodzi za jedno z najbezpieczniejszych wielkich miast świata, a na ulicach dzielnicy co chwilę widać patrole policji i kamery. Dla turystów największym ryzykiem są raczej naciągane ceny w części klubów niż przestępczość w zachodnim znaczeniu.

Podczas wizyty warto trzymać się kilku zasad. Lepiej unikać wchodzenia do lokali, do których naganiają nachalni „naganiacze” na ulicy, a przed wejściem do klubu lub baru sprawdzić, czy cennik jest wyraźnie opisany. Dobrze jest też nie przesadzać z alkoholem, mieć przy sobie tylko część gotówki i korzystać ze znanych sieciowych barów lub miejsc polecanych w aktualnych przewodnikach.

Jak Kabukicho wpisuje się w mapę rozrywki Tokio?

Tokio ma kilka obszarów związanych z rozrywką i nocnym życiem, a Kabukicho jest jednym z najgłośniejszych z nich. Dla równowagi warto zestawić je z innymi dzielnicami, które też oferują rozrywkę, ale o nieco innym charakterze. Dzięki temu możesz lepiej zaplanować wieczory w mieście i dopasować klimat do własnych upodobań.

Ciekawie jest porównać Kabukicho z takim miejscem jak Asakusa, które w okresie Edo również było obszarem teatrów kabuki i dzielnicy czerwonych latarni, a dziś cieszy się renomą „świątynnej dzielnicy” z Sensō-ji w centrum. Innym biegunem nocnego życia jest Dotonbori w Osace, znane z neonów i ulicznego jedzenia, choć to już poza Tokio.

Shinjuku – więcej niż Dzielnica Czerwonych Latarni

Okręg Shinjuku-ku, w którym znajduje się Kabukicho, to nie tylko bary i kluby. To także dzielnica administracyjna z budynkami rządowymi, w tym charakterystycznym Tokyo Metropolitan Government Building, gdzie działa bezpłatny taras widokowy. Z jego wysokości dobrze widać gęstą zabudowę Shinjuku, a w pogodny dzień także sylwetkę góry Fuji.

W Shinjuku znajdziesz ponadto znaną uliczkę Shinjuku Golden-Gai z mikroskopijnymi barami, uliczne jedzenie, sklepy elektroniczne i ogromne domy towarowe. Wielu turystów wybiera hotele właśnie w tej okolicy, bo dojazd do innych dzielnic Tokio jest stąd prosty, a wieczorami wystarczy krótki spacer, aby trafić do Kabukicho lub w spokojniejszą część Shinjuku.

Asakusa i Senso-ji – dawna dzielnica rozrywkowa

Dawna rola Asakusy pokazuje, że Dzielnica Czerwonych Latarni nie jest w Tokio zjawiskiem nowym. W okresie Edo właśnie tam działała duża strefa rozrywki, a w pobliżu świątyni Sensō-ji funkcjonowały liczne teatry kabuki. Z czasem, po zmianach politycznych i gospodarczych, część tej funkcji przeszła w inne rejony miasta, a Kabukicho przejęło rolę głównego ośrodka nocnego życia.

Dziś Asakusa słynie raczej z tradycyjnej architektury, świątyń i festiwali, takich jak Sanja Matsuri. Co roku w sierpniu odbywa się tam też Asakusa Samba Carnival, który stał się jednym z największych letnich festiwali w Azji. Turyści często łączą zwiedzanie świątyni Sensō-ji z wizytą na wieży Tokyo Skytree, której budowa po drugiej stronie rzeki Sumida wyraźnie zwiększyła ruch w tej części miasta.

Jak zaplanować dzień, żeby wieczorem trafić do Kabukicho?

W wielu programach wycieczek po Japonii dzień w Tokio kończy się właśnie spacerem przez Kabukicho. Przykładowe trasy pokazują, że dzielnica dobrze zamyka intensywny dzień zwiedzania, kiedy po spokojnych ogrodach i świątyniach przychodzi czas na neonową część miasta. Taki kontrast pomaga lepiej poczuć różne oblicza stolicy.

Jedna z popularnych tras wygląda następująco. Rano przejazd z lotniska Narita i zostawienie rzeczy w hotelu, następnie wizyta w Meiji Jingu w parku Yoyogi, spacer po Omotesando i lunch w okolicy. Po południu przejazd na skrzyżowanie Shibuya Scramble Crossing, zdjęcie przy Hachiko, a dopiero potem kurs w stronę Shinjuku, gdzie czeka darmowy taras widokowy i wieczorna wyprawa do Kabukicho.

Dzięki takiemu zestawieniu łatwiej ułożyć sobie w głowie, że Kabukicho to tylko jedna z wielu twarzy Tokio. W ciągu jednego pobytu możesz zobaczyć place świątynne, zielone ogrody, historyczne zamki w innych miastach, a wieczorem zanurzyć się w gąszczu neonów Shinjuku.

Jak połączyć Kabukicho z innymi atrakcjami Japonii?

W praktyce Kabukicho jest tylko fragmentem dłuższych programów podróży, które prowadzą dalej przez Kamakurę, Hakone, Kioto, Narę i Osakę. Po intensywnym wieczorze w Dzielnicy Czerwonych Latarni wiele osób następnego dnia rusza do miejsc o zupełnie innym klimacie. W planach pojawiają się świątynie, takie jak Kōtoku-in z Wielkim Buddą, Hasedera z ogrodami hortensji czy Tsurugaoka Hachimangu w Kamakurze.

W kolejnych dniach można trafić do Hakone, znanego z gorących źródeł i widoków na Fuji, odwiedzić świątynie Yasaka Jinja, Kiyomizudera, Kinkaku-ji czy zamek Nijō w Kioto, a potem zobaczyć Nara Park z wolno chodzącymi jeleniami i świątynię Tōdai-ji. Ten kontrast między spokojem historycznych miejsc a neonowym zgiełkiem Kabukicho pokazuje, jak szerokie spektrum wrażeń oferuje Japonia.

Jakie inne dzielnice warto zestawić z Kabukicho?

Choć pytanie dotyczy jednej dzielnicy, w praktyce turyści często porównują Kabukicho z innymi „mocnymi” punktami na mapie Tokio. Wspomniana już Akihabara to centrum elektroniki oraz kultury otaku. Wieczorami również świeci neonami, ale zamiast klubów dla dorosłych dominują tam sklepy z mangą, anime i gry wideo, a także kawiarnie tematyczne, w tym maid cafés.

Innym ciekawym zestawieniem jest Park Ueno i okolice. To rozległy teren zielony z muzeami, zoo i świątyniami, w tym historyczną Ueno Toshogu. W ciągu dnia można tam spędzić kilka godzin, odwiedzając Muzeum Narodowe czy Muzeum Sztuki Zachodniej, a wieczorem przenieść się metrem do Shinjuku i zakończyć dzień spacerem po Kabukicho.

• Akihabara – elektronika, gry, manga i anime,
• Ueno – muzea, park, świątynie i zoo,
• Ginza – luksusowe zakupy, centra handlowe jak Ginza Six,
• Tsukiji Outer Market – świeże owoce morza, sushi i targowe jedzenie.

Takie połączenie pozwala ułożyć sobie plan pobytu tak, by każdy dzień kończył się w innej dzielnicy, ale przynajmniej raz warto wybrać właśnie Kabukicho, bo to ono najczęściej pojawia się w odpowiedzi na pytanie o Dzielnicę Czerwonych Latarni w Tokio.